Ik dacht eens een poging
te doen om mijn visie
op geluk uit te leggen...
Maar het bleek zich niet te laten vangen in woorden!
Alleen het oppervlak kan ik met die woorden aanraken,
maar de diepte peilen dat lukt niet!!
Geluk ligt in jezelf - dat is het oppervlak.
Maar net zoals wanneer je een wateroppervlak roert,
verspreidt dit aanraken golven.
Het veroorzaakt beweging
en weerklinkt tot ver buiten de grenzen van die woorden!
Daarnaast hangt het ook nog eens samen
met andere 'aanrakingen' zoals: Schaduw bestaat maar in contrast met het licht
of met andere woorden: waar schaduw is, is licht niet ver weg!!
Onthou dat goed!
En al die aanrakingen en golven lopen in elkaar over,
zijn verweven in een essentie
die onmogelijk in woorden te vatten valt
Het is een inzicht dat een volledig bewustzijn beroert.
En hoe graag ik het ook zou delen met anderen, de taal schiet tekort!
Woorden zijn als vakjes,
maar in een vakje kan je nooit de volledigheid passen.
Een vakje omvat een opvallendste eigenschap en maakt abstractie van al de rest.
Bijgevolg: Niets of niemand valt in zo'n vakje te vangen
-
geen mens, geen ding, geen aanvoelen, geen inzicht.
Spijtig maar helaas; essentie is niet voor één woord te vangen.
Om weer bij geluk verder te gaan:
Hoe snel de materiële wereld ook verandert,
geluk is onveranderlijk aanwezig in jezelf!
Ik heb het hier dan wel over puur geluk,
dat niet samenhangt met een situatie buiten jezelf
en zelfs niet samenhangt met je persoon.
Bijgevolg: hoe verdrietig de situatie ook is,
je kan altijd gelukkig zijn.
Je moet er alleen voor open staan en de moed
en de kracht hebben om niet voor de gemakkelijke
weg naar beneden te kiezen, maar de moeizame weg omhoog.
Nog iets: Wees gelukkig met wat je hèbt,
@el | 
